Tweemaal per jaar polst De Tijd bij Vlaamse beursanalisten naar hun favorieten aandelen. In het lijstje met buitenlandse bedrijven zit doorgaans veel variatie. Bij de Belgische kanshebbers zien we daarentegen vaak dezelfde namen opduiken. Er is zelfs één constante: AB InBev.

Ondanks die populariteit beleven aandeelhouders weinig plezier aan onze nationale biertrots. Na de overname van SABMiller in 2016 belandde de beurskoers in een neerwaartse trendlijn. Maar het geloof in de brouwer blijft sterk. Iedereen kijkt uit naar een wederopstanding.

Op korte termijn lijkt die hoop een illusie. Drie redenen beletten het aandeel AB InBev nieuwe toppen op te zoeken: de schuldenberg, de goodwill op de balans en een veranderend consumptiepatroon.

Voormalig CEO Carlos Brito telde meer dan 100 miljard dollar neer om SABMiller in te lijven. Met de acquisitie kreeg AB InBev een derde van de wereldwijde biermarkt in handen. Maar de kater volgde snel. De overname zadelde het bedrijf op met een enorme schuldgraad. Vandaag bedraagt die nog altijd 5,4 keer de ebitda. In de sector wordt een verhouding van 2 keer de ebitda als gezond beschouwd. De immense schuldenberg aflossen, vergt tijd en inspanningen. Ook het dividend wordt daarbij niet gespaard. In 2017 bedroeg de winstuitkering nog 3,60 euro per aandeel. Dit jaar moeten beleggers zich tevreden stellen met amper 0,50 euro. Na de dividendknip vluchtten heel wat institutionele investeerders weg uit het aandeel.

Verder staat er voor 98 miljard euro goodwill op de balans. Goodwill is het bedrag dat bij een overname betaald wordt boven op de boekwaarde. Hij omvat onder meer de waarde van de merken, de knowhow en octrooien. Nu heeft elk bedrijf wel een portie goodwill op de balans, maar bij AB InBev is deze abstracte meerwaarde groter dan de marktkapitalisatie. Mocht de brouwer forse waardeverminderingen op zijn goodwill doorvoeren, dan krijgt de beurskoers een rammeling. In 2020 corrigeerde AB InBev de goodwill op zijn Afrikaanse activiteiten reeds met 2,5 miljard dollar. Het zal waarschijnlijk niet de laatste aanpassing zijn.

De verantwoordelijkheid voor de grootte van de goodwill en de schuldgraad ligt bij het management. Onder leiding van de nieuwe CEO Michel Doukeris pakt het bedrijf die zaken aan. Op de smaakvoorkeuren van de consument heeft AB InBev echter geen vat. En daar knelt het schoentje op langere termijn.

In de VS daalt de alcoholconsumptie per capita sinds 2016. Amerikanen drinken minder, maar beter en duurder. Ze schakelen over op speciaalbieren en sterke dranken. De verkoop van pilsbieren krijgt klappen. Dit blijkt uit het afkalvende marktaandeel van Budweiser. Hierdoor viel de jaarlijkse Amerikaanse productie van AB InBev het voorbije decennium terug van 129 miljoen naar 106 miljoen hectoliter. Zo’n afname kan het bedrijf niet opvangen met louter kostenbesparingen. In Europa kiezen we steeds meer voor alcoholvrije bieren. De jongste vijf jaar groeide dit segment op ons continent met 18%. Heineken identificeerde deze trend in een pril stadium. Ondertussen hebben de Nederlanders reeds 159 alcoholvrije bieren in hun merkenportefeuille. AB InBev zet de inhaalrace in, maar het zal jaren duren vooraleer de kloof met Heineken gedicht is.

Uiteraard kan AB InBev het tij proberen te keren met gerichte acquisities. Per slot van rekening is AB InBev een overnamemachine. Het bedrijf kroonde zich tot de grootste brouwer ter wereld door concurrenten op te slokken. Maar de hoge schuldgraad belemmert de zoektocht naar geschikte overnameprooien. Er is gewoon niet voldoende cash voorhanden. In plaats van te investeren moet men in Leuven desinvesteren. En zo blijft AB Inbev voorlopig in een sukkelstraatje zitten.

De afgelopen vijf jaar daalde het aandeel AB InBev met 56%. Over dezelfde periode boekte Heineken op de beurs een winst van 13%. Dat rendementsverschil kan de volgende kwartalen verder oplopen.


Vorige post: 'Het sterrenelftal van PSG'