Vraag particulieren naar hun favoriete investering. Weinigen zullen auto-onderdelen als antwoord geven. 
De sector oogt saai en lijkt verstoken van groeimogelijkheden. 

Toch zijn ondernemingen die auto-onderdelen verkopen een prima belegging. De voorbije kwarteeuw genoten ze van een uitzonderlijk hoog rendement op eigen vermogen. Met brutomarges die schommelen rond 55%, kronen ze zich zelfs tot de kampioenen van de detailhandel. 

In de Verenigde Staten bepalen drie spelers de markt: AutoZone, Advance Auto Parts en O'Reilly. Hun aandeel in de verkoopcijfers bedraagt 40%. Garages en dealers nemen 20% voor hun rekening. De overige 40% zit bij kleine zelfstandigen. Net als in andere sectoren wordt de omzet van deze laatste categorie almaar vaker opgeslorpt door de grote ketens.

Waarom is de handel in auto-onderdelen zo lucratief? Een wagen met 50.000 kilometer op de teller kost een bestuurder jaarlijks bijna 2.000 euro aan onderhoud. Na 100.000 kilometer verdubbelt dit bedrag. Hou ouder een voertuig, hoe meer inkomsten AutoZone boekt. In ons land krijgen we doorgaans om de 4 jaar een nieuwe bedrijfswagen. Weinig Amerikanen genieten echter van dit extralegale voordeel. De gemiddelde auto is er veel ouder dan bij ons.

Bovendien groeit het Amerikaanse wagenpark jaarlijks nog steeds met 1,5%. Het aantal afgelegde kilometers stijgt met eenzelfde percentage. Hierdoor neemt de potentiële markt van AutoZone elk jaar met ongeveer 3% in omvang toe.   

3% klinkt weinig. Niettemin klom de beurskoers van AutoZone sinds de eeuwwisseling van 30 naar 1.997 dollar. Dat is een stijging met een factor 66. Opvallend genoeg groeide de bedrijfswinst over deze periode maar met een factor 9. Die tegenstijdigheid dankt het bedrijf aan een zelden gezien aandeleninkoopprogramma. 

Begin 2000 waren er 150 miljoen aandelen van AutoZone in omloop. Door het helse tempo van de buybacks blijven er vandaag nog 22 miljoen over. Het aantal uitstaande aandelen daalde dus met 85%. 

Die inkoopwoede zorgde voor enkele resultaten die niet meteen voor de hand liggen. Mensen hebben het immers ontzettend moeilijk met exponentiële trendlijnen. We zijn het gewoon om lineair te denken in het dagelijks leven. En van het exponentiële element in een krimpscenario raken onze hersenen helemaal in de knoop. Een bedrijf dat 85% van zijn aandelen vernietigt, ziet de winst per aandeel niet toenemen met datzelfde percentage. Zijn winst stijgt zomaar eventjes met 650%. 

Deze winst beheert Autozone op briljante wijze. Oprichter Pitt Hyde zetelde 7 jaar in de bestuursraad van Walmart. Bij Sam Walton haalde hij de mosterd : het respect voor de klant, de efficiënte distributieketen, maar vooral een focus op aandeelhoudersrendement. Om die reden vloeit het grootste deel van de winst naar de inkoop van eigen aandelen. Beleggers varen er wel bij. Wie in 1998 aandelen AutoZone kocht, verhonderdvoudigde ondertussen zijn inleg.  

In tegenstelling tot de meeste managementteams is AutoZone tevreden met een lage omzetgroei. De directie gooit het over een andere boeg. Ze beseft dat het intelligente gebruik van haar middelen investeerders evenveel waarde biedt als een kapitaalintensieve expansie. Veel bedrijven kunnen er een voorbeeld aan nemen.


Vorige post: 'Koning Salomo en B.1.1.529'