In 1999 publiceerde het financiële weekblad Barron’s een opiniestuk met de titel ‘Amazon.bomb’. Journaliste Jacqueline Doherty stelde er het businessmodel van de webwinkel in vraag. Een dikke 20 jaar later is het gemakkelijk om met haar twijfels de spot te drijven. Neem bijvoorbeeld volgende passage:

“Amazon nadert een fase waarin beleggers meer verlangen dan het charisma van Jeff Bezos. Ze willen duidelijke antwoorden. Zal Amazon ooit winst maken? Kan het bedrijf opboksen tegen nieuwe concurrenten die bulken van het geld?”

Deze vragen zijn grotesk omdat we in de achteruitkijkspiegel kunnen kijken. We weten allemaal hoe het verhaal afloopt.

Sinds Doherty haar artikel schreef, won het aandeel Amazon 6.034%. Goed voor een gemiddeld jaarlijks rendement van 20,5%. Dat is viermaal zoveel als de S&P 500.  

Maar laten we eens onderzoeken hoe de beurskoers van Amazon evolueerde na de publicatie van het artikel. Wat blijkt? De timing van Doherty was bijna perfect. 

Tussen maart 2000 en oktober 2001 verloor de Nasdaq 70% van zijn waarde. Over diezelfde periode tuimelde het aandeel Amazon 95% naar beneden.

Na het lezen van Doherty’s artikel besloten sommigen misschien om hun positie in Amazon te verkopen. Die beslissing bespaarde hen heel wat slapeloze nachten. Door de bijna-doodervaring van het aandeel voelden deze beleggers zich gesterkt in hun overtuiging. 

De daaropvolgende twee decennia steeg de beurskoers van Amazon echter met 53.894%. Die hallucinante prestatie dankt het bedrijf aan zijn innovatiedrift. Uiteraard wist niemand op voorhand dat Amazon producten zoals Alexa, Prime of AWS zou lanceren. 

Dat maakt beleggen zo moeilijk. U kunt op korte termijn beloond worden voor dingen die er op de lange termijn niet toe doen. En u kunt op korte termijn afgestraft worden voor zaken die op een langere termijn wel belangrijk zijn. 

Het is ook de reden waarom het timen van de markt knap lastig is. “Op de korte termijn is de beurs een gokmachine, op lange termijn een weegschaal”​, zei Benjamin Graham. Maar hoe definiëren we deze lange termijn? Wat is ‘lang’? Alleen de markten kennen het antwoord.

Per slot van rekening worden activa nooit verkocht tegen hun exacte fundamentele waarde. Hun koers wordt louter bepaald door wat andere beleggers willen betalen. 

Niemand is immuun voor die menselijke factor. Zelfs Warren Buffett niet. De superbelegger kende lange periodes waarin hij slechter presteerde dan de S&P 500. Wie toen de beursgrafiek van Berkshire Hathaway bestudeerde, dacht waarschijnlijk “hmm… dit wordt niks.”

Om rendabel te beleggen moet u dus niet alleen gelijk hebben, maar ook gelijk krijgen. Ooit moet de markt uw mening delen. Anders blijft u de pineut.

Vorige post: 'Het gebeurt telkens weer'