“Jullie hebben de horloges, maar wij hebben de tijd.” De Taliban gebruikte deze zin als waarschuwing in hun onderhandelingen met de Amerikaanse legerleiding. Het idee erachter is eenvoudig: wie op korte termijn de pijn verbijt, kan een veel sterkere tegenstander uiteindelijk op de knieën krijgen. In de jaren 70 hanteerde de Vietcong een identiek draaiboek. Telkens streefden de Amerikanen naar een snel resultaat. Dat brak hen zuur op, want hun tegenstanders waren taai en geduldig.

Hoewel de beurzen in niets lijken op echte oorlogsvoering, mogen we toch enkele parallellen trekken. In de loop van de geschiedenis waren er verschillende correcties en crashes. Nochtans kon een belegger die internationaal diversifieert puike resultaten voorleggen. Het komt er gewoon op neer korte periodes van pijn uit te zitten.

Als particulier nemen we het op tegen algoritmes, supercomputers en een leger van quants die informatie in een oogwenk analyseren. Met enkele geopende Excelbestanden op uw pc verslaat u die superieure troepenmacht nooit. Daarom moet u net als een guerrillabeweging denken op de lange termijn. In een willekeurig jaar ligt er vaak 30% verschil tussen de hoogste en laagste koers van een aandeel. Die schommelingen zorgen voor angst en hebzucht. Leer deze twee emoties beheersen en u haalt een gemiddeld jaarlijks rendement dat aanleunt tegen de 8%.

Hefboomfondsen, institutionele beleggers en de trading desks van zakenbanken hebben de horloges. Zij moeten elk kwartaal optimaal presteren of ze vliegen eruit.

Maar u heeft de tijd.

Vorige post: 'Airbnb'